//
you're reading...
Oetztal2008

Putting, Water Wellness and Gala

De eerste dag in een rij van vijf dagen dat bij het openen van de gordijnen er geen wolken in het dal hangen!! De ochtendzon schijnt met volle kracht tegen de flanken van de bergen van het Ötztal. Het belooft een mooie dag te worden.

De planning van vandaag: in de voormiddag een partijtje mini-golf met zijn allen en in de namiddag zalig relaxen in de waters van de Aqua Dome. Beiden binnen wandelbereik van enkele honderden meters van Hotel Rita.

Het partijtje mini-golf liep zoals verwacht, veel beginnersgeluk, toch wel enig inzicht van onze Bompa, nen grote konijnepoot van Myriam en veel tegenslag van Yannick en Kristof. Kortom we hebben ons kostelijk geamuseerd, met de fratsen die ieder van ons op dit 18-hole circuit ten tonele hebben gevoerd. De eindstand: 5. Kristof, 4. Yannick, 3. Myriam, 2. Marc en 1. onze Bompa… proficiat… hij heeft nog maar eens laten zien dat zelfs op zijn 80ste hij niet te verslaan is. (Ikzelf heb tot de 16° hole uitgesproken aan de leiding gestaan, maar daar liep het mis… een totale misser, 9 punten dus, zette mij op de tweede plaats. Onze Bompa was dus de regelmatigste speler en heeft dan ook verdiend gewonnen.) Dat de zon de ganse tijd ook ten volle van de partij was maakte dit gezinspelletje compleet af.

101_1962

Na dit partijtje pret zijn we dan met zijn vieren, de twee jongens, Myriam en ik, naar de Aqua Dome gegaan. Bompa is zo geen waterrat en besloot om na een middagrustpauze wat te wandelen in de omgeving.

Doorheen de tuin van het hotel en dan 100 m verder via een landelijk weggeske komen we bij de Aqua Dome. Een imposant geheel van gebouwen. Ook een hotel is verbonden aan dit Wellness center. Het eerste wat er opviel als je de gebouwen betreed is de frisheid en de netheid van het geheel. Ongelooflijk in vergelijking met wat wij kennen in watersportparken/zwembaden in België.

101_1963

Na het inchecken kregen we elk een chipband aangemeten, die onze lockers/cabines konden openen en sluiten. Ook deze chipband zorgde ervoor dat wanneer we te lang in de baden blijven we een surplus mogen betalen bij het verlaten van de gebouwen.

Verschillende bassins zijn aanwezig in het complex, zowel binnenbaden die dan weer in verbinding staan met buitenbaden. Er is zelfs een pyramide vormige toren waar, alshetware, drie verschillende bassins aanhangen.

Elk van de baden heeft een verschillende watertemperatuur en doelstelling. Zo zijn er massagebaden, rust baden en sproedelbaden. Zelfs één van de bassins is een zoutwater bad.

Alle baden zijn afgewerkt met een inoxe kuipen, wat een ongelooflijk nette en steriele afwerking weergeven.

Voor de meer avontuurlijke aangelegde kandidaten is er zelfs een grote roetjsbaan aangelegd. Ook weer van het speciale type. Een rood/groen licht geeft aan wanneer het veilig is om als volgende de ronde buis in te glijden.

Op een gegeven ogenblik wordt het pikke donker in de buis en wordt je van links naar rechts geschud, zodat je alle gevoel voor richting compleet bijster raakt. Een beetje verder, nog altijd in het donker ga je dan plotseling onder een fontein door die met verschillende kleuren verlicht is. Dan weer een lichtflits, gevolgd door een sterrenhemel om dan uiteindelijke in een met daglicht verlichte koker in het glijbassins uit te komen. Tijdens de rit worden er ook verschillende surrealistische geluiden op je losgelaten. Als je na de rit rechtstaat in het bassin, ben je letterlijk het noorden kwijt… zeker toch bij de eerste maal.

Het doet ongelooflijk deugd om enkele uren te kunnen relaxen in deze verschillende baden, in een ongelooflijk knap decor van de bergen van het Ötztal en deze keer ook vollop met de zon die ook voor een zalige warmte zorgde.

Het relaxen had compleet geweest, hadden we niet zo’n twee belhamels van jongens mee. Die konden niet verdragen dat je even tot rust kwam… al moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik van tijd tot tijd ook wel zelf de aanleiding heb gegeven.

Kortom weer een prachtige belevenis geweest en een aanrader voor éénieder die zijn vakantietijd in het Ötztal of omgeving komt doorbrengen.

Ondertussen heeft ons papa een wandeling gemaakt naar de Pest Kapelle en terug. Ook hij heeft van de deugddoende zonnestralen tijdens de wandeling kunnen genieten.

101_1966  101_1967  101_1968

Iets voor ons was hij terug aangekomen aan het hotel en zat hij op het tuinterras beneden nog na te genieten met een drankje als wij van de Aqua Dome aankwamen.

We mogen gerust zeggen dat ook zulk een dag een geslaagde dag kan genoemd worden… al hebben we ons deze keer niet echt fysiek ingespannen, we zijn mentaal een stuk ontspannender geworden.

Als toemaat werd deze dag dan nog afgesloten met een Gala diner in het hotel (we worden hier werkelijk verwend). Om jullie te doen watertanden hier de menu die we vandaag voorgeschoteld kregen (en vergis je niet de andere dagen was dit eigenlijk niet minder):

Kresse – Mascarponetörtchen


met Bresola

—–

Selleriecremesuppe

mit Flusskrebsravioli

—–

Limonenblätter – Wodkasorbet

mit Sekt

—–

Rosa gebratener Kalbsrücken
auf Pinienspinat
und Parmesangnocchi

—–

Exklusiver Käse vom Buffet

—–

Variation von der Birne
und Schokolade

—–

Pralinen und Feingebäck

aus unserer Hausconfiserie

Bij zulk een menu hoort ook een passen wijntje: de suggestie van de Maître d’hotel:

Opus Eximium No. 18
2005

Weingut Gesellmann Deutschkreutz
Mittelburgenland, Burgenland
Cuvée aus Blaufr¨nkisch, St. Laurent & Zweigelt
Im kleinen Holzfass gelagert

Gewoon subliem in zijn geheel.

Een onvergetelijke dag weerom.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: