//
you're reading...
Oetztal2009

Oetztal 2009 – 17 juli 2009

Onze laatste volle dag van onze vakantie in het Oetztal.  Om 06:00 was de zon nog van de partij, maar reeds voor we aan het ontbijt aan het aanschuiven waren vielen de eerste regendruppels uit de hemel.  Onze jongens had graag vandaag eens een speciale activiteit voor hen gedaan: canoying.  In Silz is er een outdoor evenementen bureau dat dit organiseert, dus wij met zijn allen erheen om hen te laten inschrijven voor de sessie van 13:00. Het telefoonnummer op hun site en in het boekje met de gegevens van de Oetztal Card was niet juist, zij kwamen telkens op een verkeerd adres terecht.  Dus moesten we er maar naar toe rijden!

Daar aangekomen wachtte hen eigenlijk een ontgoocheling, want er was voor de rest nog geen reservaties binnengekomen voor die sessie.  En voor twee personen kon dat niet doorgaan.  Dus hun speciale activiteit viel letterlijk en figuurlijk dus in het water.

Dan maar een normale activiteit met ons allen aangevangen.  Ondertussen was het al opgehouden met regenen en hebben we voor de rest van de dag eigenlijk geen druppel meer gezien (tot ‘s avonds vlak voor het eten gaan).  Daar we dan toch dicht tegen Oetz waren hebben we daar de Acherkoglbahn genomen. Deze gaat van 820 meter naar 2020 meter tot het bergrestaurant en ook het punt waar de Oschengartenbahn uitkomt (enkel open tijdens het winterseizoen).

Boven aan de Acherkoglbahn heb je weeral een prachtig uitzicht op de omringende bergtoppen, deze maal andere dan deze die we gisteren hebben gezien aan de Hohe Mut.  Weer de moeite waard.  Na een verfrissing genomen te hebben, besluiten we een kleine wandeling te doen rond het bergstation.

IMG_1464 IMG_1467 IMG_1469

Bedoeling was dus een rondwandeling te doen, maar wanneer we zowat halverwege waren, bleek die ene weg niet echt een weg te zijn maar eerder een weg om met skis af te dalen (geen echte piste) maar wel een weg.  Dus bijgevolg een beetje te steil om dit te voet op te klimmen voor ons papa.  Dan maar terug langs dezelfde weg de klim naar het bergstation aangevat.  Dit was eingelijk nog steil genoeg voor ons papa.  Maar met een aantal tussenpozen is dat allemaal perfect gelukt.  Hij was wel blij dat hij boven even kon gaan zitten.  Voor iemand van 81 jaar heeft hij dit jaar toch weer een hele prestatie afgeleverd en heeft er met volle teugen van genoten.

Eens beneden gekomen heeft onze Kristof nog eens getrakteerd op een lekkere versnapering in Café Heiner in Oetz zelf.  Heel lekker, wafeltjes met aarbeien, een bol roomijs en slagroom, mmm…  Het zal varen de volgende weken… weer wat meer op onze kilokes letten.

Terug naar het hotel waar we dan een laatste keer voor dit jaar van de verfijnde keuken van Hotel Rita konden proeven.

Nog een digestiefke op het terras, waar we op een fakkelschouwspel bovenaan één van de omringende bergen werden getrakteerd, met een vurig opschrift “Tirol 2009”… mooi.

Dan weer tijd om naar boven te gaan, onze valiezen te pakken, deze blog te schrijven en dan van een goede nachtrust te genieten.

Bij deze is dit dan ook de laatste blog voor deze reis.  Morgen vangen we de terugweg aan na het ontbijt, zodat we in de late avond opnieuw thuis zullen aankomen.

Hopelijk hebben jullie via deze blog een beetje kunnen smaken van onze avonturen in het Oetztal… een echte aanrader voor iedereen die van natuur, bergen en gastronomie houdt.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: