//
you're reading...
Kroatië 2010

Kroatië 2010 – 30 en 31 mei

Deze blog verschijnt enkele dagen na-datum. Niet omdat we van de wereld zijn gereden, maar gewoon omdat we onze tijd met andere dingen te vullen hadden.

Zondag 30 mei: Plitvice – Ostarije -Rijeka – Ljubljana: 287 km

Zoals de wegbeschrijving al laat vermoeden, zijn er vandaag niet te veel stopplaatsen ingelast.  Het is de bedoeling om vroeg aan het hotel in Ljubljana toe te komen.

Na het onbijt aan het park van de duizend meren en watervallen, starten we onze motoren voor de laatste km’s op Kroatisch grondgebied voor dit jaar.  Ja, inderdaad, dit is een land om nog terug te komen om nog andere oorden te verkennen.  Op deze reis hebben we slechts een beperkt deel van Kroatië kunnen verkennen.  Hieronder een overzichtje van de routes die we gevolgd hebben:

RoutesGoogleEarthJe kan zien dat we nog heel wat van Kroatië niet aangesneden hebben.  Zo zijn er de eilandjes, het deel verder naar het zuiden naar Dubrovnik, het binnenland in richting Zagreb.  Nog allemaal delen om zeker op een andere keer eens terug te doen.

Op de route van zondag hebben we eigenlijk maar twee stopplaatsen genomen.  Eerst in Ostarije (oude Franse brug), waar we ook een koffietje gedronken hebben en daarna in Rijeka waar we ons middagmaal genomen hebben.

Tot in Rijeka hebben we prachtig weer gehad en nog mooie wegen om te rijden.  Echter eens in Rijeka aangekomen begon het te druppen en terwijl ik mijn spaghetti Bolognese aan het verorberen was, begon het dan ook nadrukkelijker te regenen.

Na een lekker ijsje dan maar de regenpakken aan en verder richting Slovenië om zo naar ons eindpunt Ljubljana te rijden.  Tijdens de rit waren er af en toe ook wel droge periodes, maar overwegend was het toch wel naar de natte kant.  Dus de bochtjes diende iets voorzichtiger aangesneden te worden, maar voor mij blijft het toch genieten, regen of geen regen, als we maar rijden.

Het was ca 16:00 als we in het hotel toekwamen, het was ondertussen ook gestopt met regenen.  Goed op tijd, zodat onze trouwe beestjes nog op de trailer konden gemonteerd worden en alles al gepakt in onze assistentie wagen kon geplaatst worden. Morgenvroeg kan dan, zonder tijdsverlies, onmiddellijk na het ontbijt vertrokken worden.

Na een opfrisbeurt nog even in het restaurant van de Sloveense specialiteiten geproefd, nog wat nagekaart en dan de bedstee in, want morgen om 6:30 afspraak aan de ontbijttafel.

Maandag 31 mei: Ljubljana – Eeklo: 1308 km

Tja, het moest ervan komen.  Eens moet de weg naar huis terug aangevangen worden.

Om 7:40 konden we het startschot geven aan de terugreis. Die verliep een heel pak vlotter dan dat we opgekomen zijn.  Geen noemenswaardige files gehad, geen Polizei die het op ons gemund hadden… eigenlijk niks avontuurlijks aan, dus ook niet veel om over te vertellen.  Alleen dat we allemaal naar de stille kant waren, nog aan het nagenieten van de belevenissen van de voorbije dagen.

Tegen 23:00 waren we goed en wel aangekomen in Eeklo.  We hebben de terugweg dus op meer dan 3 uur minder gedaan dan dat we opgereden zijn.  Nee, nee ik hoor het jullie al denken… er eens goed de gas in gehouden zekers! Nee, we hebben niet sneller gereden, kan trouwens niet met die trailer achter ons.  Maar het vlotte nu eenmaal beter.

Nu nog de motoren van de trailer gehaald, de motorkleren terug aan, afscheid genomen van onze toffe reisgezellen Brenda en Kristof en dan de laatste km’s richting Antwerpen.  Ik met mijn GSAke en Ria met den D3.

We waren nog niet de Tieltsesteenweg af, of ik zie Ria met de lichten dimmen.  Is ze nu al de weg kwijt?  Nee, het bleek dat den D3 geen zin meer had om verder te rijden.  “Engine System Fault” stond er op de boordcomputer.  Stilleggen en herstarten, hielp niet.  Dan maar terug naar Kristof en Brenda gereden.  Den D3 daar achtergelaten en met de Twingo van Sidney naar Antwerpen gereden.  Bedankt Kristof, Brenda en Sidney voor de toffe geste.  Met al deze beslommeringen was het dan toch nog 02:20 geworden vooraleer ik mij te slapen kon leggen.  ‘s Anderendaags (allez enkele uren later) was het dan weer werkendag!

Nadat de D3 naar zijn garage getakeld was en aan de monitor gelegd was, bleek er een klep die de uitlaat en inlaatgas verhouding regelt stuk te zijn. Dit was gauw verholpen en kon ik woensdagavond mijn trouw D3ke opnieuw gaan afhalen.  Al goed dat dit maar pas gebeurde op het ogenblik dat we in Eeklo terug vertrokken, stel je voor dat dit onderweg of zo had gebeurd, we hadden misschien nog niet thuis geweest!

Zo, dit is het einde van ons Kroatië avontuur voor 2010.  Wij hebben er alleszins enorm van genoten, hopelijk via deze blog hebben jullie ook een beetje kunnen meegenieten.

Tot één van onze volgende avonturen.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: