//
you're reading...
Oetztal 2010

Oetztal 2010 – De eerste dagen

Op algemene aanvraag dan toch maar even een paar nieuwtjes over onze vakantie in het Oetztal.

Zaterdag zijn we dan toch maar vroeg vertrokken, het was klokslag 05:00 als we bij Ria aankwamen om de eerste medereiziger op te pikken, tegen 05:30 was dan de volgende halte, onze Bompa in Berchem, aan de beurt.  Het was ongeveer 05:20 als we ons op weg konden begeven naar ons aller Oetztal.

De eerste 620 km verliepen zeer vlot, rond 14:00 waren deze al achter de rug.  De volgende 260 km verliepen tergend traag. Van stilstaand tot langzaam rijdend verkeer.  Tot zelfs vlak na de Fernpass.  Dus ge kunt denken dat den deze er niet al te graag bij was toen.  Maar ja… tegen 18:00 bereikten we dan toch ons vertrouwd hotel Rita.

Zondag morgen namen we de tijd om een beetje te bekomen van de lange (in tijd dan toch) reis van de vorige dag.  Rond 11:00 hebben we genoten van een uitgebreid ontbijtbuffet (diegene die al mee zijn geweest, weten wat dat wil zeggen).  Daarna zijn we de wagen in gestapt en zijn we achter Längenfeld door naar Gries gereden. Een kronkelend baantje dat ons met een hoge stijgingswaarde snel ver boven het Oetztal bracht.  Op de GPS had ik al ons eindpunt ingegeven: Nisslalm.  Een bergrasthof zoals er hier zovelen zijn.  Via Google Earth had ik gezien dat het mogelijk was om met de wagen tot daar te rijden (over onverhard natuurlijk).  Wanneer we aan de weg kwamen dan was deze enkel bedoeld voor de plaatselijke traktoren.  Met den D3 omgedoopt naar plaatselijke traktor zijn we dan maar… doorgereden natuurlijk.  Tegen protest van de drie passagiers… maar ja als Marc een onverhard weggeske ziet is hij niet meer te stoppen. En eigenlijk was het om onze Bompa te doen, zodat hij ook kon meegenieten van het uitzicht vanop de Nisslalm.  De wandelaars die we onderweg tegenkwamen keken allemaal wel een beetje raar… sommige met een begrijpende en lachende groet… anderen dan weer met een zuur gezicht en je kon hen al bijna zien denken!!!

Boven op de Nisslalm hebben we even rondgekeken, wat gedronken en dan verder aan de afdaling (langs dezelfde weg begonnen).

IMG_2694 IMG_2699 IMG_2705
IMG_2710 IMG_2715 IMG_2716

Eens terug beneden gekomen hadden we allemaal vreselijk grote honger… dus dan maar op zoek naar een plaatske om aan die grollen te voldoen.

Het stadje Ötz werd uitgekozen en weerom ons Café Heiner was het slachtoffer ;).  Ondanks de grote honger zijn we toch matig gebleven en hebben een “Chefsalat” besteld.  Heerlijk en voldoende.  Daarna nog wat rondgewandeld in het oud gedeelte van dit stadje en dan weer huiswaarts… ttz naar Hotel Rita.

Uiteraard ontbrak er een prachtig en lekker diner er niet aan.  Naar Hotel Rita gaan om te regimen is een ultieme illusie.

Voldaan van deze gevulde dag moesten we niet veel doen om ons te slapen te leggen.

Maandag kondigde zich ook grijs aan.  Maar met de wetenschap dat dit gisteren ook het geval was en dat we de dag eigenlijk zonder regen hebben doorgebracht versterkte het vertrouwen dat het ook nu wel zou meevallen.

Het reisdoel vandaag was de “Alpspix” in Garmisch Partenkirchen.  Een fonkelnieuwe constructie die vanop de Alpspitz een uitzicht geeft over de omringende bergen waaronder de Zugspitze.  Ik had de weg uitgestippeld op de GPS via kleine weggetjes… dus het rijplezier (voor mij althans) kon ook weer niet meer stuk.

Aangekomen aan de Alpspitzbaan, kwam ik tot de vaststelling dat ik geen geld en documenten bijhad… waar had ik die toch achtergelaten.  Al goed dat er een barmhartige SamaRia was die de toegangsprijs voor de kabelbaan heeft betaald (en nadien ook ons van spijs en drank heeft voorzien).

Boven aan de Alpspix was het dan weer genieten van de omgeving, getuige onderstaande fotokes (maar foto’s geven nog altijd niet weer hoe het eigenlijk er in het echt uitziet… dus zeker de moeite waard om er eens een ommetoerke voor te maken).

IMG_2737 IMG_2738 IMG_2747
IMG_2761 IMG_2783 IMG_2785

Ria en ik hebben nog even een korte wandeling gemaakt de “Adventure Trail”.  De goesting was er wel om nog hoger te gaan… maar ik had het juiste schoeisel en kledij niet aan… en daarbij begon het ook te regenen, wat de rotsbodem eerder tot een glijbaan maakte.

Dus dan maar met zijn allen terug naar Längenfeld gereden… waar we weer eens konden aanschuiven aan een heerlijk avond diner!

Ook nu duurde het niet lang voor we ons overgaven aan het Zandmanneke.

Reacties

Een gedachte over “Oetztal 2010 – De eerste dagen

  1. Hey familietje van ons,Dat ziet er echt prachtig uit, spijtig dat het zonnetje er niet meer door komt. Maar ik denk genieten doen jullie zowiezo hé ! Ben blij dat jullie goed zijn aangekomen, we hoorden op de radio van de enorme filles….We duimen mee voor de volgende dagen dat de temperaturen weer omhoog gaan zodat jullie nog verder kunnen genieten. Amuseer jullie en ik kijk aluit naar de volgende foto\’s en verhalen. Groetjes Lutgarde en Co

    Geplaatst door Lutgarde | 27 juli 2010, 18:24

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: