//
you're reading...
Himalaya2011

24 Augustus: Lamayuru – Leh

Vandaag heel vroeg uit de veren.  Om 06:00 begint in het klooster de ochtenddienst.

Ons hotel ligt vlak naast het klooster, dus “in no time” was ik daar.  Nog even rond het klooster gewandeld en de verschillende gebedmolens aan het draaien gebracht om de gebeden over de bergtoppen heen te zenden.

IMG_4172 IMG_4173

Dan in de tempel binnen getreden en spontaan werd ik uitgenodigd om naast de “abt” van de monniken te gaan zitten. Naast mij zaten nog twee westerlingen die blijkbaar al iets meer ervaring met boedhistische diensten hadden. Netjes in gesloten kleermakerszit met kaarsrechte rug.  Wat ik ook probeerde, dat lukte mij niet… ik had wel een excuus ik had een motorbroek aan met knie- en heupstukken!  En ja inderdaad mijn oude knoken zijn dat niet gewend om lang in zulke houding te zitten.

De dienst verliep heel plechtig, de verschillende gebeden werden zachtjes gezongen.  Tegelijkertijd werd er door één van de monnikken een speciale maaltijd bereid, dat later dan kon worden uitgedeeld aan iedereen die zijn dag gezegend wou inzetten.

In de tempel, vlak voor mij (en dus ook vlak voor de abt) zaten ook enkele van de kleine leerling monnikken (een beetje zoals bij ons de misdienaars). Op een gegeven ogenblik zag ik één van hen zijn kleed wat hoger voor zijn gezicht trekken, maar zag toch duidelijk dat hij een ballon, die hij daags voordien van Geert had gekregen, aan het opblazen was! Kinderen blijven kinderen hé, waar ook ter wereld.

Na ongeveer drie kwart uur was de dienst afgelopen.  We hadden afgesproken om 08:00 aan het ontbijt, dus meer dan tijd genoeg om nog even de omgeving te verkennen.

Het klooster bestond eigenlijk uit twee gedeelten, het beneden gedeelte en een gedeelte dat op een hoger gelegen stuk van de berg lag.  Via een steil en heel smal padje naar boven geklommen om ook daar eens een kijkje te nemen.  Langzaam en met heel kleine pasjes moest dit gebeuren terwijl ik duchtig naar adem moest happen.  Elke inspanning op grote hoogte vraagt blijkbaar dubbel zoveel energie als op onze normale hoogte.

Boven gekomen gaf dit een prachtig uitzicht over het benedengedeelte van het klooster en het omliggend landschap.

IMG_4194 IMG_4195
IMG_4196 IMG_4199
IMG_4200 IMG_4203

Terug naar beneden heb ik de weg aan andere zijde van de berg genomen.  Het padje was iets breder maar toch nog redelijk steil.  Dus opletten geblazen zodat ik niet sneller beneden ben dan de bedoeling is.  Plots hoorde ik achter mij voetstappen sneller dichterbij komen.  Het was een monnik die ook naar beneden kwam.  Voor hem was dit dagelijkse kost en stak mij dan ook met een vriendelijke glimlach op één twee drie voorbij!

Na het ontbijt zetten we het voorwiel van onze motoren opnieuw richting Leh.  We nemen dezelfde weg terug, met uitzondering van een kleine zijsprong om in het dorpje Archi een oud klooster (eigenlijk een museum) te bezoeken en ook aldaar onze lunch te nuttigen.

Daarna nemen we opnieuw de weg van de vorige dag maar nu richting Leh.

Mijn motor die de vorige dag als een fluitje van een cent liep, had het vandaag weer lastig, althans in het tweede gedeelte van de rit.  Elk stukje van de weg dat wat omhoog liep, geraakte hij niet aan zijn toeren, geen power dus!

Na de tankbeurt vlak voor we Leh binnenreden kreeg ik dan ook de opdracht om achter Hans aan te rijden om alzo de groep niet te ver uiteen te trekken als ik, door het gebrek aan power, niet kon volgen. Anders was de kans groot dat we in de stad mekaar zouden kwijt spelen.

Op ongeveer 3 kilometer van ons hotel in Leh sloeg het noodlot voor mij toe.  Hans vetraagde plots heel snel (zijn remlicht werkt niet) om een snelheidsremmer te nemen, ik merkte dit te laat op, remde uit alle kracht om een aanrijding te vermijden, maar met een motor zonder ABS gebeurt dan het onvermijdelijke: het voorwiel blokkeerde en “bang” daar ging ik onderuit!  Een hevige pijnscheut in mijn rechterbeen deed mij al onmiddellijk vrezen voor de gevolgen.  Ik kon nog wel staan en mijn been vrij bewegen zonder al te veel pijn dus heel ernstig kon het wel niet zijn.

In het hotel aangekomen schrok ik wel even toen ik mijn motorbroek uitdeed.  Ik verwachte wat schaafwonden en zo, maar niets daarvan, in de plaats daarvan was er een zware inwendige bloeduitstorting en hing dit in een kwab rond mijn knie.  Het was duidelijk: hier moest een dokter bij te pas komen.

Het verdict: een zware inwendige kneuzing in mijn knie.  Volledige rust, mijn knie inwikkelen en enkele bijkomende pillen moeten maken dat ik zaterdag de reis samen met de rest van de groep kan voortzetten, dit volgens de vriendelijke dokter.

We zullen zien of dit ook zo uitdraait.

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: